🌿 БАЛИҚЧИ ВА ЖИН 🌿
Бир балиқчи денгиздан муҳрланган мис кўза тутиб олди.
Кўза ғалати эди. Устида қадимий муҳр бор эди.
Балиқчи:
— Ичида хазина бўлса керак, — деб ўйлади.
Чунки ўша куни ризқи юришмаган, кўзани сотса ҳам бир фойда чиқарди.
У муҳрни очди… Бирдан кўзадан тутун чиқиб, осмонга ўрлади ва улкан жин пайдо бўлди.
У бақирди: — Мен қудратли жинман! Сулаймон алайҳиссалом мени шу кўзага қамаб денгизга ташлаган эди! Энди эса сени ҳалок қиламан!
Балиқчи даҳшатга тушди:
— Ахир мен сени озод қилдим-ку!
Жин деди:
— Менинг табиатим бузғунчилик. Қамоқда минг йил ётсам ҳам ўзгармадим!
Шунда балиқчи тушунди: у билмаган нарса билан ўйнаган эди…
Лекин у ҳийла ишлатди:
— Сен шундай катта бўла туриб, шу кичик кўзага қандай сиғдинг? — деди.
Жин ғазаб билан:
— Кўрсатиб бераман! — деди-да, яна тутунга айланиб кўза ичига кирди.
Балиқчи дарров муҳрни ёпиб, кўзани яна денгизга улоқтирди…
🌿 Орадан йиллар ўтди.
Бошқа бир балиқчи, яъни балиқчининг ўғли, ўша кўзани яна тутиб олди. У ҳам о****қчи бўлди. Лекин отасининг бир гапини эслади:
“Инсон фақат фойдаланишни билган нарсадангина фойдаланиши мумкин.”
Шунда у бир донишманднинг олдига борди. Донишманд деди:
— Аввал билим изла. Чунки билимсиз қудрат — бало.
Бойлик ҳам, куч ҳам, сир ҳам — агар инсон уни бошқаришни билмаса,
ўзини ҳалокатга олиб боради.
🌿 Ҳақиқат шу: Ҳар ялтирлаган нарса — неъмат эмас. Ҳар очилган эшик —
хайр эмас. Ҳар қўлга кирган куч — фойдали эмас.
Қуръонда:
“Билмаган нарсанинг ортидан эргашма.”
(Сура ал Исро, 36)
🌱 Баъзан инсонни ҳалок қиладиган нарса — йўқлик эмас…
Ўзи бошқара олмайдиган нарсани қўлга киритиши бўлади.
🌿 БАЛИҚЧИ ВА ЖИН 🌿
Бир балиқчи денгиздан муҳрланган мис кўза тутиб олди.
Кўза ғалати эди. Устида қадимий муҳр бор эди.
Балиқчи:
— Ичида хазина бўлса керак, — деб ўйлади.
Чунки ўша куни ризқи юришмаган, кўзани сотса ҳам бир фойда чиқарди.
У муҳрни очди… Бирдан кўзадан тутун чиқиб, осмонга ўрлади ва улкан жин пайдо бўлди.
У бақирди: — Мен қудратли жинман! Сулаймон алайҳиссалом мени шу кўзага қамаб денгизга ташлаган эди! Энди эса сени ҳалок қиламан!
Балиқчи даҳшатга тушди:
— Ахир мен сени озод қилдим-ку!
Жин деди:
— Менинг табиатим бузғунчилик. Қамоқда минг йил ётсам ҳам ўзгармадим!
Шунда балиқчи тушунди: у билмаган нарса билан ўйнаган эди…
Лекин у ҳийла ишлатди:
— Сен шундай катта бўла туриб, шу кичик кўзага қандай сиғдинг? — деди.
Жин ғазаб билан:
— Кўрсатиб бераман! — деди-да, яна тутунга айланиб кўза ичига кирди.
Балиқчи дарров муҳрни ёпиб, кўзани яна денгизга улоқтирди…
🌿 Орадан йиллар ўтди.
Бошқа бир балиқчи, яъни балиқчининг ўғли, ўша кўзани яна тутиб олди. У ҳам о****қчи бўлди. Лекин отасининг бир гапини эслади:
“Инсон фақат фойдаланишни билган нарсадангина фойдаланиши мумкин.”
Шунда у бир донишманднинг олдига борди. Донишманд деди:
— Аввал билим изла. Чунки билимсиз қудрат — бало.
Бойлик ҳам, куч ҳам, сир ҳам — агар инсон уни бошқаришни билмаса,
ўзини ҳалокатга олиб боради.
🌿 Ҳақиқат шу: Ҳар ялтирлаган нарса — неъмат эмас. Ҳар очилган эшик —
хайр эмас. Ҳар қўлга кирган куч — фойдали эмас.
Қуръонда:
“Билмаган нарсанинг ортидан эргашма.”
(Сура ал Исро, 36)
🌱 Баъзан инсонни ҳалок қиладиган нарса — йўқлик эмас…
Ўзи бошқара олмайдиган нарсани қўлга киритиши бўлади.